Voeding is gezondheid.nl

 

Informatie over tandbederf uit ‘Genees tandbederf’ van Ramiel Nagel  

Inname is geen opname

Als je onderstaande leest en toe gaat passen hou dan wel rekening met: inname is nog geen opname. Zorg voor voldoende maagzuur, want in je maag worden de eiwitten verteert die je in vlees en zuivel tegenkomt.


Door stemming aangenomen als feit

Tandbederf wordt niet veroorzaakt door bacteriën en/of zuren. Dit is in 1940 tijdens een bijeenkomst van de International Association of Dental Research d.m.v. stemming aangenomen als een feit. Ondanks dat er toen bewijzen waren van het tegendeel. Er waren in 1922 proeven gedaan door Percy Howe d.m.v. het toevoegen van bacteriën in het voer van cavia’s. Hij zei: “We zijn er in geen enkel geval in geslaagd op deze manier tandbederf op te wekken.” Hij had echter geen enkele moeite om tandbederf te creëren bij cavia’s d.m.v. voer dat geen vitamine C bevatte.


Vetoplosbare vitaminen

Dr. Weston A. Price heeft in 1930 al aangetoond dat de vetoplosbare vitamine A, D, E en K heel belangrijk zijn bij het remineraliseren van het gebit. Hij bezocht natuurvolkeren die nog redelijk afgezonderd leefden van de Westerse wereld, dus hun eigen voeding hadden. Die voeding bevatte vaak 10 keer meer vetoplosbare vitamines en activators, 2,1 tot 4,6 keer meer calcium en 2,3 tot 6,2 keer meer fosfor dan onze hedendaagse voeding.


Om gezond te zijn, moet een doorsnee volwassene dagelijks ongeveer zo veel van de volgende voedingsstoffen binnen krijgen:







Fosfor, calcium en onze hormonen hebben allemaal iets met elkaar gemeen. Ze hebben de vetoplosbare vitamine D nodig. De vetoplosbare vitamine D is essentieel om de verhouding tussen calcium en fosfor in ons bloed in evenwicht te houden en om tandbederf tegen te gaan. We hebben de vetoplosbare vormen van vitamine A en D nodig voor de productie door onze cellen van osteocalcine, het eiwit dat verantwoordelijk is voor de afzetting van calcium en fosfor in onze botten. Om gaatjes te genezen, moet menigeen simpelweg deze vitaminen opnieuw aan zijn voeding toevoegen.


Vitamine A is een familie van vetoplosbare stoffen die een belangrijke rol speelt bij zicht, botvorming, voortplanting, celdeling, een goede embryonale groei en celsplitsing. Vitamine A is van belang voor gezonde botten en samen met vitamine D stimuleert en reguleert hij botgroei. Vitamine A verlaagt het calciumgehalte in het bloed. Dit is een indicatie dat vitamine A het lichaam ondersteunt bij de opname van calcium. Vitamine A vergroot groeifactoren, waardoor het bot en gebit worden aangespoord om te groeien en zichzelf te herstellen. Lever is een zeer goede bron van vitamine A.


Levertraan en boterolie

Levertraan heelt gaatjes. Eén theelepel levertraan van goede kwaliteit heeft het vitamine A-gehalte van 5 1/2 liter melk, of 1 pond boter, of 9 eieren.

Verder werkt inname van levertraan synergetisch samen met voedingsmiddelen die de vetoplosbare Activator X (vitamine K2) bevatten:


* X-Factor Gold (TM) vitaminerijke boterolie

  1. *Rauwmelkse boter of ghee gemaakt van grasgevoerde boter als het dier snelgroeiend, groen gras eet.

  2. *Rauwmelkse room van zuiveldieren die snelgroeiend, groen gras eten. 

  3. *Viseitjes

  4. *De ingewanden van krab en kreeft

  5. *Levertraan gemaakt van roggen (skate liver oil)

  6. *De lever van dieren die snelgroeiend, groen gras eten

  7. *Ganzen- of eendenlever

  8. *Dierlijke organen, zoals de schildklier, wanneer de dieren snelgroeiend gras eten.

  9. *Ingewanden van dieren die snelgroeiend gras eten.

  10. *Kleine hoeveelheden Activator X in grasgevoerde kaas wanneer de dieren snelgroeiend gras eten.

  11. *Kleine hoeveelheden Activator X in grasgevoerde eieren

  12. *Bloed van dieren die snelgroeiend gras eten



Weston Price adviseert verder om de volgende voeding dagelijks tot je te nemen:


  1. *Twee of meer bekers rauwe, grasgevoerde, volle melk per dag

  2. *Regelmatig beenmerg

  3. *Rundvlees- en visstoofpotten

  4. *Ruimschootse consumptie van zeedieren, inclusief organen

  5. *Ruimschootse consumptie van organen van landdieren, met name de lever

  6. *Veel groenten en wat gekookt fruit

  7. *Een goed stukje rood vlees



Te vermijden voedingsmiddelen zijn:


  1. *Witmeelproducten

  2. *Magere of halfvolle melk

  3. *Gepasteuriseerde melk

  4. *Suiker en andere zoetmiddelen



Nog meer bronnen van vetoplosbare vitamines zijn beenmerg, hersenen, nieren en hormoonklieren.


Beenmerg is een belangrijk geheim voor het ongedaan maken van tandbederf. Beenmerg voegt een belangrijke factor toe die helpt tandbeen te remineraliseren en biedt, in combinatie met een gezond voedingspatroon, een bepaalde mate van bescherming tegen tandbederf. In het beenmerg bevinden zich vele belangrijke botvormende cellen, die het lichaam kunnen helpen verjongen en botvorming bevorderen. Beenmerg kan rauw of gekookt gegeten worden. Het kan puur, op geroosterd brood of in soepen gegeten worden.


Organen van waterdieren:

Oesters en mosselen bevatten veel vetoplosbare vitaminen en bijzonder veel spoorelementen. Ook de organen van wilde vis zoals de lever mag je niet aan voorbij gaan. Het vlees, de ogen en hersenen van vissenkoppen bevatten zeer veel vitaminen, die een algehele goede gezondheid bevorderen.

Eet bijvoorbeeld alles op van kreeft en krab, wat je niet eet kun je gebruiken om een bouillon van te trekken. De ingewanden van krab en kreeft zijn bijzonder rijk aan botvormende, vetoplosbare vitaminen.

Mensen die voeding uit de zee en oceanen eten hebben veelal een voortreffelijke botstructuur en een voortreffelijk gebit.


Dus de voornaamste bronnen van de vetoplosbare vitaminen zijn: grasgevoerde zuivel, organen van grasgevoerde landdieren en de organen en het vet van wilde zeedieren.

De eenvoudigste en meest effectieve manier om vetoplosbare vitaminen toe te voegen aan je voeding is om de boterolie en gefermenteerde levertraan van Green Pasture (TM) voor of bij de maaltijd in te nemen.


De mineralen calcium en fosfor, waarvan we weten dat deze nodig zijn voor een sterk gebit en sterke botten, zijn in melk veelvuldig aanwezig.

Vier bekers (ongeveer 1 liter) rauwe melk verschaffen ongeveer 1 gram calcium en 1 gram fosfor per dag. Dit vormt een belangrijk aandeel van je dagelijkse behoefte aan mineralen die nodig zijn voor een gezond gebit en voor gezonde botten.


Laten we eens kijken naar enkele levenskrachtige vormen van rauwe melk:

Kwark is een sterk gezuurd, yoghurt-achtig melkproduct, dat wordt verkregen door melk op kamertemperatuur in een pot te laten staan.

Kefir komt tot stand wanneer de melk in een pot met kefirkorrels staat. Kefir voegt bacteriën toe aan onze darmen die melk verteren en het lichaam helpen zichzelf te reinigen en ontgiften. Regelmatige consumptie van kefir ondersteunt je vitaliteit en een lang leven door je ruim 60 probiotische gist- en bacteriestammen te verschaffen en, niet te vergeten, de uiterst verteerbare vormen van mineralen in kefir.

Wei is de gelige vloeistof die achterblijft nadat de vaste bestanddelen van melk uit het zure melkproduct zijn verwijderd. Nadat de melk zuurt, kan het vloeibare deel van de melk worden gescheiden van de vaste delen, waardoor wrongel en wei achterblijven. Wei is gemakkelijk opneembaar en verteerbaar vanwege het hoge gehalte aan probiotische bacteriën.

Karnemelk is de vloeistof die overblijft na het karnen van boter. Karnemelk heeft een verfrissende zoetzure smaak en draagt bij aan je algehele gezondheid.

Aanbevolen zuivelinname

2-4 bekers rauwmelkse zuivel per dag. Zorg ervoor dat je eveneens een of meerdere van deze probiotische melkproducten consumeert: kefir, yoghurt, kwark, wei en karnemelk.

Kefir en yoghurt kun je heel zelf gemakkelijk maken, zie recepten.


Groene bladgroenten die bijzonder rijk zijn aan calcium zijn afkomstig van de familie van de kruisbloemigen, waaronder: broccoli, boerenkool, paksoi, kool, ‘mustard greens’ (een soort kool) en het blad van knolraap. Zeewier is een andere uitstekende bron van calcium.

Zorg er wel voor dat je groenten de tot de kruisbloemigen horen altijd verhit (koken, wokken, grillen, stomen), dit i.v.m. goitrogenen (schildklieronderdrukkers) in kruisbloemigen.


Goede soep heelt je gebit

Zelfgemaakte bouillons zijn een van de meest krachtige medicijnen voor tandbederf. Soepen maakten onderdeel uit van het weekmenu van de oude bevolking van de Zwitserse Alpen, die grotendeels immuun waren voor gaatjes.

Je maakt voedzame bouillon door de botten van kip, rund, vis, enzovoort, die rijk zijn aan kraakbeen, te koken. Een goede bouillon is rijk aan gelatine en zal indikken in de koelkast. Gelatine kan je spijsverteringskanaal helpen helen en herstellen. De opname van voedingsstoffen wordt erdoor vergroot.

Zie bij recepten hoe zo’n bouillon te bereiden.

De beste bottenbouillon voor het tegengaan van tandbederf is bouillon gemaakt van viskarkassen. Idealiter moet het karkas nog de kop bevatten en als het ook nog de organen bevat, des te beter. Deze bouillon is bijzonder

krachtig en mineraalrijk.


Fruit

Fruit kan bijdragen aan een betere gezondheid, met name bessen en ander zuur fruit. Maar teveel fruit betekent te veel suiker en dat kan gaatjes veroorzaken door middel van bloedsuikerschommelingen. (zie hieronder) Je kunt fruit het best eten in combinatie met vet. Fruit en room gaan bijvoorbeeld heel goed samen. Sommige vruchten, zoals appels of peren, doen het goed met kaas.


Calciumsupplementen

Kijk uit met calciumsupplementen; veel, hoewel niet alle, calciumsupplementen bevatten vormen van calcium die niet door het lichaam worden herkend. Niet-opneembare calcium verhoogt op een ongezonde manier het calciumgehalte in het bloed, waardoor er overmatige kalkafzettingen ontstaan.


Belangrijk: een stabiele bloedsuikerspiegel

In het bloed hoort een gehalte calcium en fosfor te zitten van 2,5 deel calcium tegenover 1 deel fosfor. Als dat niet klopt dan worden er mineralen aan tandweefsel of aan ander weefsel onttrokken, met tandbederf of tandvlees aandoeningen of beide tot gevolg.

Wanneer de bloedsuikerspiegel schommelt, schommelen de calcium- en fosforwaarden in het bloed eveneens. Bloedsuikerschommelingen kunnen het gehalte aan calcium in het bloed doen stijgen. Dit komt omdat calcium aan je gebit of bot wordt onttrokken, afhankelijk van welke hormoonklieren in je lichaam sterk of zwak zijn. Dr. Page ontdekte dat de combinatie van een stabiele bloedsuikerspiegel en de juiste verhouding tussen calcium en fosfor in het bloed immuniteit voor tandbederf oplevert.

Alle zoete voedingsmiddelen, of deze nu natuurlijk zijn of bewerkt, veroorzaken bloedsuikerschommelingen.


Als je bij elke maaltijd eiwitten eet, houd je je bloedsuikerspiegel stabiel. Eiwitten verschaffen het lichaam essentiële bouwstoffen. Zelfs het kleinste beetje eiwit in je voeding is absoluut essentieel voor een stabiele bloedsuikerspiegel en voor de genezing van gaatjes.Vlees biedt ons voedzame vetten, eiwitten en mineralen. Spiervlees van goede kwaliteit (kip, rund, vis, etc.) bevat fosfor, aminozuren en andere mineralen die bijdragen aan de vorming van een gezond gebit. Ook eieren en kaas zijn goede leveranciers van eiwitten.

Gerookt, gerijpt, grasgevoerd rundvlees is een smakelijke en makkelijke verteerbare bron van eiwitten. Zorg bij het eten van eiwitten voor voldoende vet, dat zorgt voor een betere vertering van de eiwitten.

Kijk uit voor soja-eiwitten: het blokkeert de opname van ijzer, zelfs nadat alle fytinezuur is verwijderd. Dit is een voorbeeld van een van de vele gevaren verbonden aan eiwitpoeders.


Het dubbele gevaar verbonden aan frisdrank

Frisdrank zit boordevol suiker en is bijzonder verzurend. Het berooft je lichaam van calcium en magnesium, eerst vanwege de suiker en daarna ook nog vanwege de verzuring die het teweegbrengt.


Fosfor

Fosfor is zo nodig nog belangrijker voor het remineraliseren van je gebit dan calcium. Fosfor vind je in zware concentraties in zuivelproducten, zoals melk en kaas, en in de organen van land- en zeedieren, in spiervlees en in dierlijke eiwitten, waaronder eieren, en in granen, noten en bonen. Je moet echter opletten met het gebruik van granen als fosforbron, omdat sommige granen, zoals witte rijst, maar weinig fosfor bevatten. Andere volle granen bevatten weer fosfor in een niet-opneembare vorm. Orgaanvlees is over het algemeen veel rijker aan fosfor dan spiervlees.


Gekookt eten

Wanneer we ons voedsel volledig koken bij temperaturen boven de 65 graden Celsius, worden alle enzymen vernietigd. Enzymen helpen ons om voedsel te verteren. Een manier om aan deze enzymen te komen is door het nuttigen van gefermenteerde voedingsmiddelen zoals: kefir, yoghurt, zuurkool.....

Rauwe (niet gefermenteerd) groenten bevatten vele plantaardige gifstoffen, waaronder enzymenremmers, oxalaten, saponines en lectines. Enkele uitzonderingen daargelaten, zoals sla of komkommer, zijn rauwe groenten bijzonder moeilijk te verteren. Als je groenten niet verhit (stomen, wokken, grillen, koken) of fermenteert wordt de cellulose niet gebroken en komen de voedingsstoffen niet beschikbaar voor opname. Bovendien schuurt de, voor ons onverteerbare, cellulose de slijmlaagvlies van de darmen.


Granen en gaatjes

Uit de veldstudies van Weston Price blijkt dat een voedingspatroon gebaseerd op witmeel, geraffineerde suiker en plantaardige oliën verwoestend is voor de gezondheid, het gebit en het tandvlees van inheemse volkeren overal ter wereld. Maar ook volle granen zorgen voor gaatjes/tandbederf.

Volle granen behoor je te kiemen, fermenteren en koken. Wanneer granen niet zorgvuldig worden behandeld en bereid, doen zich talloze ziekten voor. De beroemde professor en dokter Edward Mellanby schreef dat havermout en tarwekiemen het krachtigst de vorming van een gezond gebit in de weg zaten. Hij kwam ook tot de conclusie dat de meeste granen een gifstof bevatten die het zenuwstelsel beïnvloedt.

Er zijn onderzoeken gedaan (al tussen 1924 en 1932 door dr. Mellanby) naar de invloed van vetoplosbare vitaminen en havermout op het gebit. Vetoplosbare vitamines remineraliseerde het gebit en heelde gaatjes. Havermout daarentegen veroorzaakte juist gaatjes en reeds aanwezige gaatjes vertoonden geen enkele heling.

Maïs, rogge, gerst en rijst veroorzaken een mindere mate van verstoring van het remineralisatieproces. Tarwekiemen, maïskiemen en andere graankiemen hebben een ‘funest’ effect op het gebit.

Aangezien fosfor het cruciale mineraal is voor gebitsremineralisatie is het de bedoeling dat we gebonden fosfor in de vorm van fytinezuur zo veel mogelijk uit onze voeding weren. Wanner het niet kan worden geschrapt, moeten er aanvullende vitaminen en mineralen worden gebruikt om de effecten van fytinezuur tegen te gaan, met name calcium, vitamine C en D.


Vitamine C

Negatieve effecten van fytinezuur (in granen, noten, zaden, pitten en bonen) kunnen aanzienlijk worden verminderd met behulp van vitamine C. De toevoeging van vitamine C aan de voeding kan het blokkerende effect van fytinezuur op de ijzer-opname krachtig tegengaan.


Dit levert ons overtuigend bewijs dat de symptomen van scheurbuik, zoals zacht en sponzig tandvlees waardoor tandverlies optreedt, het gevolg zijn van onvoldoende vitamine C en te veel granen of andere voedingsmiddelen die rijk zijn aan fytinezuur. Vitamine C ondersteunt de opname van ijzer, die verstoord wordt door verkeerd behandelde, fytinerijke granen.










© 2012 Lia Keizer

 

Calcium

Fosfor

Vitamine A

Vitamine D

% calorieën

uit vet

1,5 gr

2 gr

4000-20000 IE

1000-4000 IE

30-70 %

© 2012 Lia Keizer